Neşeli gençlik yıllarındaydı, Knulp da daha sağdı. Birlikte yolculuk ediyorduk. Yakıcı yaz sıcaklarında verimli bir bölgede dolaşıyorduk. Derdimiz de yok denecek kadar azdı. Gündüzleri sarı ekin tarlalarında başıboş dolaşıyor ya da orman kıyısındaki bir ceviz ağacının serin gölgesine uzanıyorduk. Akşam olunca da Knulp’un köylülere nasıl öyküler anlattığına bakıyor, çocuklara gösterdiği gölge oyununu seyrediyor, kızlar için [...]
Artık ne pireler var berberlik yapan. Ne develer tellaklık yapan. Sinderella evrimini tamamladı. Rapunzel in saçları sadece aklımda kalan.
Ne öyle mahallelerde satılan destan lar kaldı. Ne de öyle aşk lar. Almış başını çoktan gitmiş kara sevdalar. Var mıydılar acaba, gerçekten aşk lar oldumu dünyamızda.
Ferhat dağları deldi mi şirin i için bunu bilemem.
Ama şimdi, çok eminim [...]
Ne çok şeyi biliyordu Metin abi her konuşmasında onu dikkatle dinlerdim. Ve bayılırdım bize gelmesine. Neredeyse her akşam zorlardım annemi hadi çağıralım gelsinler diye. Benden biraz büyük olan kızları Esma ile oynamaktan çok Metin abiyi dinlemeyi severdim. Köy Enstitülü imiş. O zamanlar bilmezdik tabi ne demektir Köy Enstitüleri. Karısına bakarken gözlerinde hep bir ışık olurdu. [...]
Anlatacağım hikaye bir askerin günlüğünden, tarihini tam olarak yazamadım ancak,yılın 1956 olduğu kesindir. İstihkamcı bir çavuş acemi birliği olan, Siirt’de anılarını not etmiş.
“ Garnizon da nerede ne var, onu öğrendik.Gezdik. Acemi beri, acemi öte, bulaşıkcıya yardım, koğuş temizle, bazen de kaçardık ormana, neredeydin?diye sorarlardı. Koğuşu bulamadım kumandanım, tak ! derken bir şamar, geç bakalım içtimaya, [...]
Dr. İsfendiyar Eyyuboğlu Necmettin’in Anma Toplantısında
Şahadetinin 25ci yılında, Neco’nun Siverek’teki mezarına gidilecekti. 24 Ocak 2009 Sabahı ben, Av. Erdem Gencan ve Av. Hasan Dağtekin yola koyulduk. Siverek’e varmak üzereyken Erdem’in telefonu çaldı. Arayan Dr. İsfendiyar Eyyuboğluydu; “Karacadağda kar yağışı var arabayı dikkatli sürün diyordu” Erdem, “Karacadağı geçtik, Siverek’e varmak üzereyiz” dedi. Oda “şu anda Karacadağ [...]
Pembe pamuk helvaları özledim ben ve değnekli horoz şekerlerini
Bir kiraz ağacının dalında asılı duran o küçük bedenimle gökyüzünde sandığım pembe pamuk helvaları özledim ben. Hiç mi mikrop kapmazdık o zamanlar, bakteriler henüz dünyamızı ziyaret etmemişlermiydi.
Bir tane daha ama param yok dediğimizde; hadi bu da benden diyen o pamuk helvacı amcalar neredeler şimdi.
Daha sonraki zamanlarda mobiletten [...]
Mamak’tan yazacagimi hic düsünmemistim. Cünki; o kadar aydin, yazar, ve ögrenci vardiki, buradan epey yazi cikar demistim, kendi kendime ve dedigim olmadi. Cezaevleri yazmaya münasip olmasina ragmen, fazla yazan olmadi. Mamak daha cok Llhan Erdost’un ölümüyle ilgili yazildi,
o dönemin ic emniyet komutani Hasan Mesci tarafindan, detaylari verilen Mamak, kismende Hasan Basri AYDIN hocanin, Tanriya Mektuplarinda [...]
1973′te, İstanbul’da dünyaya geldim. Babam asker de, annem ise çaresiz, zaten kaçmış zamanında babama. Ben, henüz 5 günlük bebekken, annemin Almanya’ya kağıtları çıkıyor, ne yapacağını şaşırmış bir halde, beni Samsun’daki Firdes teyzeye bırakıyor.Kokumu tatmadan, bana doyamadan, benden ayrılmak zorunda kalıyor ve tutuyor Almanya’nın yolunu. Firdes teyze, bana 2 sene bakmış ve sonra çeşitli nedenlerden dolayı, [...]
Uzun süredir Diyarbakır merkeze bağlı, asıl ismi Kürthalil olan ;ancak asimilasyoncu politikaların etkisiyle Körhalil olarak değiştirilen köye gitmek için fırsat kolluyordum. Yıllarca cezaevinde yatan, tahliye olduktan sonra da o köyde çiftlik kurup hayvancılıkla uğraşmaya başlayan bir arkadaşımı ziyaret etmek istiyordum. Nihayet 01.06 2008 günü fırsat bulabildim. Bir arkadaşımın: “Hani Cahfer’i ziyaret etmek istiyordun ya, bugün [...]
Yıl 1991 olması gerekir, on bir yıldır Türkiye’ye giremedim. Babam ile yılbaşı sonrası görüştük. Artık ülkeye giriş kararı alacağım. Bir giriş planı hazırladık. Sınır girişlerinde isim hatalarından dolayı ismim arananlar sırasında çıkmamaktadır. Bu nedenle Kapıkule’den giriş yapmak kolaylaştı.
Babama izin sezonu ilk girişimde telefon açacağım nerede olduğumu, içeriye giriş yapıp yapamadığımı rapor edeceğiz. Çünkü telefonlar da [...]
Yıl olarak zannediyorum, 1973 yıllarıydı, ben o zamanlar Hizmet-İş sendikasına gelir giderdim. Aslında Oleyiş’e üye olmam gerekiyordu ancak, nedense diğerini seçer ve oradaki arkadaşlarla görüşür ve bilgi alırdım. O dönemler, Şah Turna, Kul Ahmet ve diğer ozanlarda oraya gelirlerdi.
Kul Ahmed’i de o zaman tanıdım. Bir gün, Saime Kadın da bir evde olacak, tam hatırlayamıyorum. Diğer [...]
Hep yaz gidilen, o tıkış tıkış, insanların yarı çıplak dolaştığı, ısmarlama eğlencelerden bunalıyordum. Neden tatillerimi hep yazın yapmak zorunda kaldığımın anlamını ise çözememiştim. Dayatma bu olsa gerek. Kışın en soğuk gününde bir sabah kalktım ve ben gidiyorum dedim. Şaşkın bakışlara aldırmadan. Bu kış günün de nereye bile diyemediler. Sanırım İstanbul dayatmasından bunaldığımı düşündüklerinden.
Çantama aldığım biraz [...]
Çocukken o kocaman kırmızı burunlu dev adamdan nedense korkmazdık hiç. Annemizin kocaman dilimlerimize sürdüğü Vita yağ lı ve üzerine şeker serpilmiş ekmeğimizi uzatırdık. Almazdı. Biz çocuk aklımızla onla paylaşmak isterdik. o ise bizim yememiz için almazdı büyük olasılık.
kocaman cami nin karşısındaki o küçük kilisenin bahçesinde topladığımız çam fıstıklarını, yine kilisenin bahçesindeki büyük çınar ağacının altında [...]
Bazı insan Hayvan Olur
Hayvan insan olmazımış… dizelerini, 13.09.1992 yılında Didim’de gece vakti okuyordu. Bu arada sohbetimizide yaptık. Rahmetli Muhlis Akarsu, şu anılarınıda anlattı.
Adamın birisinin,dört evladı varmış, adlarını, bekir, Ömer, Osman ve Ali koymuş. Dört halifenin adını yani, şehre gittiğinde, arkadaşı çoluk cocuk nasıldır? diye sorduğunda , o, Ali iyidir, dermiş, öbür çocuklarının adını söylemezmiş. Her [...]