ÇORUM’LU ÖĞRETMENLER
Temmuz 2, 2009 by Genelce/
Filed under A.İhsan Sagmen, Edebiyat, Mizah, Yazar
Çorum ilk öğretimden diplomalarını alan, iki, karı koca öğretmen arkadaş, ilk tayinleri Hakkari’ye çıkınca sevinirler, çünkü, toplumcu bir çizgiye sahiptirler. 1970’li yıllarda birazda bu düşünceyi savunmak cesaret işidir. Buna rağmen, pratik olarak doğu bölgesine hizmet etmek onlar için bir şereftir.
İlk gittikleri köye üç günde ulaşırlar. Giderken kalem defter ve kitapları, müfredatla yanlarındadır. Artık şehre maaş almaya bile üç, dört ay gelemeyeceklerdir. Yollar karlıdır geçilmez, yürünmez, yol yoktur, anlayacağınız köyde mahsur kalmışsınızdır.
Böyle mahsurlu bir kış bastırmış ve Akpınar’ların okula başlamasına, üçüncü hafta olmuştur. Önceki öğretmenler tayinlerini aldırmış ve kurtulmuşlardır. Okul geldiklerinde öğretmensizdir.
Dışarı soğuk mu soğuk, ayaz mı ayaz, sert bir soğukla birlikte adam boyu kardır. Odunlar ve diğer ihtiyaçlar, köylülerin çektiği kızaklarla getirilip götürülmektedir.
Onlar öğrencilerine ders yaptırıp, ilk öğretmen olmanın hazını tatmakta ve çocuklara şiir ve müzik derslerini belirli makam eşliğinde öğretmektedirler.
Gelme kış gelme,
Yağma kar yağma,
Köylüyü, kentliyi
Darda koyma.
Belirli bir ritim ile çocuklara öğretmişlerdir. Ayrıca bu öğrendiğinizi ev ödevi olarak veriyoruz, yarına iyi ezberlediniz mi diye, soracağız derler.
Muhtarın da çocuğu okuldadır. Evde çocuk ezber yaparken muhtarın dikkatini çeker, çocuğuna tekrar ettirir. Sonunda köylüyü kentliyi darda koyma deyince, “vah vaaah ögretmenin odini yohtir, çociklere öyle söyletiirki, biz anlayah ha” der. Sabah bakarlar ki, kapının önü istemediğin kadar odun doludur.
Muhtar köylüye anlatmış ki, öğretmenimizin odunu kalmadı herkes biraz odun getirsin. İmece usulü işi örgütlemiş. Bu durum Akpınar hocaların hoşuna gitmiş. Aç kalsak bir şiirle eve iaşeyi doldururuz kardeşim diyorlardı.
Kaynak: Turan, Yüksel Akpınar.
A.İhsan sagmen
Comments
Tell us what you're thinking...
and oh, if you want a pic to show with your comment, go get a gravatar!