Hiç ayrılmadık sizinle

Biz hiç ayrılmadık sizinle. Nasıl ki hiç birleşmediysek ayrılmadık öylesine işte. Elleriniz hiç gitmedi üzerimden. Üşüdüm örttü açıkta kalan omuzlarımı. Ağladım sildi pınarlarımdaki yaşlarımı. Siz biraz daha uzundunuz benden. Sadece görmem imkansızdı gözlerinizi.

Ne zaman bakmaya kalksam yakalıyamazdım gözbebeklerinizi. Siz görürdünüz beni ne zaman gülsem. İşte bu derdiniz. Benim kadınım. Utanırdım. Biraz mahcup. Eğerdim kirpiklerimi yere. Omuzlarım dikilirdi. Kadın olurdum bir daha. Bir daha.

Biz hiç ayrılmadık sizinle. Ne zaman uzaklardan bir şarkı duysanız. Geldiğimi söylerdiniz aklınıza. Şarkım derdiniz. Duyardım sinsice.
Ne zaman dönsem uykumda bir yanımdan diğerine. Uzanıp tutardınız ellerimden gizlice. Bazen öyle bir sıkardınız ki. Canım acırdı. Umursamazdınız. Yanındayım dercesine, hiç ağlamadık biz aynı çarşafın aynı ucunu sırılsıklam edercesine.

Biz hiç ayrılmadık hiç hemde. Gözlerinizde kaldı gözlerim uzunca. Ve yüreğimi alarak hapsettiniz boşluğunuza. Benimsin dediniz sadece. Beklemedim yollarınızı uzun uzun. Koşmadım geldiğiniz garlara sizi karşılamaya. Ve atlamadım indiğinizde otobüsten kucağınıza.

Sadece sarılıp yattık. Karıştı aromalarımız birbirine. Hazlar aldık. Ve uyandık. Uyunmamış uykulardan. Biz hiç ayrılmadık.

Hiç gizlice buluşup hayaller kurmadık. Tek yastıklı evlere dair olmadı hayallerimiz. Ve bir kez daha, ilerleyen yaşımızda bir bebeğimiz olsun bile demedik. Aynı hayalleri ayrı ayrı kurduk belki de. Ve birbirimizi belki de biz hiç tanımadık bile. Geceleri kalkıp çalan telefonlarımıza gizlice yanıtlar vermedik biz. Hiç olmadı terlerimizin karıştığı geceler. Ve gecenin ilerleyen zamanlarında. Hiç beklemedik birbirimizi sabahlara dek.

Ama çok sevdik, çok hemde. Ve biz sadece böyle bir sevdayı yaşayamadık efendim. Belli ki sayenizde…..

Melekkk
Hasretle.